Verhaal
Wanneer een vliegtuig naar Moskou bijna op vertrekkensklaar staat, wordt die gekaapt door een NAVO-lid. Hij beweert dat wanneer de zon opkomt, iedereen zal sterven. Er heerst veel ongeloofwaardigheid, maar aangezien hij staat te zwaaien met een machinegeweer, luistert de kapitein. Wat volgt is een spannend verhaal, waarin men probeert de zon voor te blijven. Maar is er genoeg brandstof? Is er wel een oplossing?
Cast
Pauline Etienne als Sylvie
Laurent Capelluto als Mathieu
Stefano Cassetti als Terenzio
Mehmet Kurtulus als Ayaz
Babetida Sadjo als Laura
Jan Bijvoet als Rik
Ksawery Szlenkier als Jakub
Vincent Londez als Horst
Regina Bikkinina als Zara
Alba Gaïa Bellugi als Ines
Nabil Mallat als Osman
Heel wat reizigers zijn aan het boarden voor een vlucht naar Moskou. Een vrouw wiens vriend net is gestorven, een moeder wiens zoon dringend een operatie nodig heeft, een man die wordt gecatfisht door een Russische vrouw…
Maar in het midden van het boarden komt een man, Terenzio, aangelopen met een machinegeweer. “Doe de deur nu dicht! Stijg op! We gaan allemaal sterven.” Met amper 20 man in het vliegtuig, stijgt men op. In plaats van naar Moskou te vliegen, gaan ze nu richting Amerika. Zo blijven ze de zon voor. Door een tekort aan brandstof moeten ze echter in Schotland al landen. Daar gelooft iedereen voor het eerst wat Terenzio zegt en begint het avontuur ook echt.
Met heel weinig verwachtingen begon ik aan deze serie. Frans is weliswaar niet mijn favoriete taal en daarbovenop ben ik nooit echt fan geweest van Vlaamse/Belgische televisie. Maar als eerste Belgische Netflix-serie leek het mij toch een soort plicht om eens te checken of hij de moeite waard was. En ik kan jullie nu al zeggen: dat was hij verdorie.
Een cast uit Antwerpen, Brussel, Frankrijk, Duitsland, Polen, Italië en andere, maakt de serie enorm divers. Je krijgt als kijker verschillende achtergrondverhalen te zien, maar ook weer niet te veel, zodat je toch kunt blijven focussen op de grote verhaallijn. Door deze achtergrondinformatie groeien de personages en begin je je weliswaar aan hen te hechten. Het geeft een beetje hetzelfde gevoel als de bekende serie Orange is the new black. Al zijn niet alle personages altijd even ‘flink’ geweest en hebben ze allemaal wel wat op hun kerfstok staan, toch blijf je hopen dat hen een goede afloop te wachten staat.
Mede dankzij die diversiteit, krijgen we ook heel wat momenten rondom racisme te zien. Maar het zijn mooie en leerrijke momenten. De enige Vlaming op het vliegtuig krijgt natuurlijk de rol van racist. Maar al keert hij zich continu tegen Ayaz, op een bepaald moment vraagt hij hem toch om vergiffenis. Die scène was zo puur, zo echt. Hij bracht tranen in mijn ogen. En zelfs als ik er nu aan terugdenk, keren die tranen weer terug.
Nu, naast al die diversiteit en mooie scènes, is het gewoon ook een fantastisch spannende serie. Op elke moment behoudt deze serie zijn spanning. Het wordt nooit gelost, waardoor je hem natuurlijk in één avond wil uitkijken. Met maar 6 afleveringen is dat ook niet onmogelijk.
Begin er dus maar snel aan!
-CD
Filmatre 